Glance στο Αμμάν - Ιανουάριος 2026

Έχοντας ξεκοκαλίσει το Jordan του Lonely Planet και με απόλυτη εμπιστοσύνη στον φίλο και εξαιρετικό ξεναγό Γιάννη Λυμτσιούλη, προσγειώθηκα στο Αμμάν ένα πρωινό του Ιανουαρίου και άρχισε η περιπέτεια του οδοιπορικού στην Ιορδανία. Στην πρωτεύουσα δεν μείναμε πολύ, αλλά πιστεύω ότι αξίζει μια σύντομη μνεία σ' αυτό το blog που εστιάζει ως επί το πλείστον στα πιο "μικρά". 

Το Αμμάν είναι δομημένο σε επτά λόφους και σε οκτώ οικοδομικές γειτονιές σε σχήμα κύκλου με ασαφή συχνά όρια. Οι δρόμοι, με εξαίρεση τους λίγους κεντρικούς, είναι στενοί, φιδωτοί και ανηφορικοί, ενώ τα σπίτια στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι χτισμένα με τη χαρακτηριστική ασβεστολιθική πέτρα της περιοχής. Η εικόνα των ασοβάτιστων τουβλόχτιστων σπιτιών του Καϊρου - από την πρόσφατη επίσκεψή μου - έκανε την αντίθεση έντονη. Στις στέγες οι άσπρες δεξαμενές συλλέγουν νερό για τις ημέρες της λειψυδρίας, που είναι πολλές. 

Με πρωινό λαμπερό ήλιο η Ακρόπολη έγινε η βάση για την πρώτη αμφιθεατρική εικόνα της πόλης. Πυκνόχτιστες γειτονιές και τζαμιά δίνουν το στίγμα. Έντονη παρουσία έχουν οι Ιορδανικές σημαίες, υψωμένες σε κτίρια ή κρεμασμένες σε μπαλκόνια. 

Μια μικρή παρένθεση για τον συμβολισμό της σημαίας που καθιερώθηκε επίσημα το 1928.

Οι τρεις οριζόντιες λωρίδες (μαύρη, άσπρη, πράσινη) αντιστοιχούν στα χρώματα των τριών χαλιφάτων (κρατικών δομών μετά το θάνατο του Μωάμεθ), των Αββασιδών, Ομεϋαδών και Φατιμιδών. Το κόκκινο τρίγωνο που από τα αριστερά ενώνει τις οριζόντιες γραμμές συμβολίζει τη δυναστεία των Χασεμιτών που βασιλεύει στη χώρα (ως ελέω Θεού Μοναρχία) από το 1921. Τέλος, το λευκό επτάκτινο αστέρι έχει πολλούς συμβολισμούς, εγώ προτιμώ την "επτάλοφο" πρωτεύουσα. 

Στην Ακρόπολη του Αμμάν περπατάς ανάμεσα στα ερείπια του ρωμαϊκού ναού του Ηρακλή και παρατηρείς σπαράγματα από το άγαλμα του ήρωα.

Στο παρακείμενο μικρό Μουσείο πολύ ενδιαφέροντα είναι μερικά αγάλματα, από γύψο, προερχόμενα από την περιοχή Ain Ghazal. Δεν τα λες όμορφα, αλλά αν σκεφτείς ότι χρονολογούνται γύρω στο 6.500 πΧ, άρα είναι από τα αρχαιότερα στον κόσμο, τα βλέπεις με συμπάθεια... 

Λεβάντες πλαισιώνουν το δρόμο προς το τέμενος των Ομεϋαδών, ένα κτήριο με μπλε θόλο και ωραία εσωτερική διακόσμηση που χρησίμευε σαν χώρος υποδοχής των ξένων και των καλεσμένων του χαλίφη. 

Η κάθοδος προς το κέντρο της πόλης, μέσα από την ανοιχτή αγορά - εδώ δεν υπάρχουν οι χαρακτηριστικές κλειστές αγορές του μουσουλμανικού κόσμου - οδηγεί στο ρωμαϊκό θέατρο με τον έξυπνο προσανατολισμό, ώστε ο εκτυφλωτικός ήλιος να μην "τυφλώνει" τα μάτια των 6.000 περίπου θεατών. Στα τρία διαζώματα οι άνθρωποι κάθονταν αναλόγως του κοινωνικού τους status, οι άρχοντες στο πρώτο διάζωμα, οι στρατιωτικοί συο μεσαίο και όλοι οι υπόλοιποι στα πιο μακρινά σημεία (κάτι σαν τα βραχάκια στο Ηρώδειο)... 

Το θέατρο είναι ακόμα και σήμερα ένας ζωντανός λειτουργικός χώρος, με εκδηλώσεις τοπικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. Παρόλα αυτά, ο ελληνικής καταγωγής συνθέτης Γιάννης Χρυσομάλλης επέλεξε την Ακρόπολη για την μεγάλη συναυλία που έδωσε το 2016 στο Αμμάν στο πλαίσο του "Friends of Jordan Festivals". Το video που ακολουθεί είναι "δάνειο" από το διαδίκτυο, σίγουρα δεν ήμουν αυτόπτις και αυτήκοος μάρτυρας στο συμβάν.

 

Πίσω από τις εισόδους του θεάτρου, σε δύο μικρούς σχετικά χώρους, στεγάζονται δύο Μουσεία: το Μουσείο Λαϊκής Παράδοσης της Ιορδανίας με πάμπολλα χρηστικά αντικείμενα από όλη τη χώρα και το Λαογραφικό Μουσείο Αμμάν με γυναικείες και ανδρικές παραδοσιακές φορεσιές, κοσμήματα και μάσκες των εθνοτήτων που κατοικούσαν στη χώρα.

Για το τέλος άφησα την επίσκεψη και την επακόλουθη αναμενόμενη κραιπάλη σε ένα από τα πιο γνωστά ζαχαροπλαστεία της πόλης, το Anabtawisweets. Ο θρίαμβος του κιουνεφέ και των φρεσκοψημένων μπισκότων!