Παρθενική επίσκεψη στη Νέα Υόρκη - Σεπτέμβριος 2025

Η αρχή αυτού του ταξιδιού, δηλαδή η σφοδρή επιθυμία, χάνεται στο βαθύ παρελθόν, τότε που οι πολυήμερες αποδράσεις (χωρίς παιδιά) φάνταζαν εξωπραγματικές. Επειδή όμως ο πανδαμάτωρ χρόνος αλλάζει τα δεδομένα, και ο χρόνος πλέον υπάρχει και τα παιδιά έχουν περάσει προ πολλού το στάδιο της αναγκαίας μητρικής παρουσία. Άρα, το μόνο που έμενε ήταν ο σχεδιασμός και το απαραίτητο budget!

Αρχικά έπεσε πολλή μελέτη σχετικά με την ιστορία, τη χωροταξία και την ανθρωπογεωγραφία της πόλης και στη συνέχεια, με τη βοήθεια φίλης συνοδοιπόρου, εξοικείωση με το οδικο σύστημα, τα μέσα συγκοινωνίας και τις ενδεδειγμένες ημερήσιες δραστηριότητες που θα έπρεπε να συνδυάζουν λειτουργικά οργανωμένες επισκέψεις και διαδρομές. 

Στη δεκαήμερη παραμονή μας στη Νέα Υόρκη περπατήσαμε εξαντλητικά. 

Επισκεφτήκαμε Μουσεία και Πινακοθήκες και Βιβλιοθήκες. 

Το Μο.Μ.Α.,

το MET (επέλεξα δύο φωτογραφίες: ένα τμήμα μαθητών στο τμήμα μουσικών οργάνων και το "Όραμα του Αγίου Ιωάννη" του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου),

 

την Morgan Library and Museum,

  και την Stavros Niarchos Foundation Library.

 

Επισκεφτήκαμε και εκκλησίες, τον καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου και την ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου.   

Παρακολουθήσαμε το μιούζικαλ Moulin Rouge και εντυπωσιαστήκαμε με τις ατελείωτες ουρές των ανθρώπων που περίμεναν στωικά έξω από τα εκδοτήρια εισιτηρίων (οι άνθρωποι εκεί βλέπουν θέατρο όντως). 

Διασχίσαμε λεωφόρους και πάρκα.

Ανεβήκαμε στην κορυφή του Empire State Building (θυμήθηκα την περίφημη σκηνή με τον King Kong σκαρφαλωμένο εκεί πάνω με την υπέρξανθη Τζέσικα Λαγκ ανά χείρας) και θαυμάσαμε την πόλη αφ' υψηλού. 

Διασχίσαμε τον East River περπατώντας την Manhattan Bridge και είδαμε από κοντά το Άγαλμα της Ελευθερίας.

                       

Ψωνίσαμε σχετικά (ως γυναίκες) λελογισμένα.Αν και υπήρχαν τρομερές ευκαιρίες, πόσα να χωρέσει μια βαλίτσα; 

Τρώγαμε σχετικά οικονομικά αλλά επαρκώς για να συνεχίζουμε ακάθεκτες την επόμενη μέρα. 

Πολύ βοηθητικό υπήρξε το Google Maps με τα εξαρχής καρφιτσωμένα τοπόσημα αλλά και το Citymapper, όπως επίσης απαραίτητες η Revolut για πληρωμές σε τοπίκό νόμισμα χωρίς προμήθεια και η Airalo για esim με δεδομένα αμερικανικού παρόχου.

Δεν χαθήκαμε ούτε στο μετρό ούτε στους δρόμους,

δεν μας έκλεψαν,

δεν φοβηθήκαμε ούτε μια φορά, αυτονόητο όμως ότι κυκλοφορούσαμε με τις τσάντες προφυλαγμένες, σε κεντρικά σημεία και δεν ξενυχτούσαμε εκτός. 

Δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, αλλά η Νέα Υόρκη με εντυπωσίασε. Με εντυπωσίασε ως τουρίστρια περιορισμένης χρονικά παραμονής και συγκεκριμένης στοχοθεσίας. 

Θα θυμάμαι τα πανύψηλα κτήρια που ένιωθες ότι θα σκύψουν και θα σε αγγίξουν, τα υπέροχα σπίτια στο Μπρούκλιν που με ξαναγύρισαν στην εποχή της Φράνσις Νόλαν, αγαπημένης "φίλης" των εφηβικών αναγνωσμάτων, τις βιτρίνες (αχ!) της 5ης Λεωφόρου.

Με εντυπωσίασε - πέρα από τα άλλα πολιτιστικά αξιοθέατα - ο τρόπος που αναδεικνύεται η μνήμη της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, από την διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου μέχρι το υποβλητικό Μουσείο. Αυτή τη μέρα την θυμόμαστε όλοι της γενιάς μου, είδαμε ζωντανά στις τηλεοράσεις όσα συγκλονιστικά συνέβησαν.

Αν θα ξαναπήγαινα στη Νέα Υόρκη; Νομίζω ναι. Υπάρχουν ακόμα τόσα να δω, τόσοι δρόμοι να περπατήσω, τόσες παραστάσεις, τόσες εκθέσεις... Από την άλλη μεριά, τόσα άλλα υπέροχα μέρη που περιμένουν να τα εξερευνήσω; Πότε θα προλάβω; Πόσες μέρες έχει ο χρόνος; Πόσα χρόνια έχει ακόμα η ζωή;