Στα κάστρα του Λίγηρα - Οκτώβριος 2023

Ο Λίγηρας (Loire‎‎) είναι με 1.020 χιλιόμετρα συνολικό μήκος ο μεγαλύτερος ποταμός της Γαλλίας. Στην κοιλάδα του βρίσκονται υπέροχα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά κάστρα, κατοικίες βασιλέων και ευγενών που επιθυμούσαν να επιδίδονται στο προσφιλές σπορ του κυνηγιού μακριά (αλλά και σχετικά κοντά) από το Παρίσι. Ένα ταξίδι στα μέρη αυτά ήταν παλιά επιθυμία και έγινε πραγματικότητα τον Οκτώβριο του 2023. 

Μετά από ένα απαραίτητο τριήμερο στο Παρίσι οδηγώντας ένα συμπαθητικό Citroen φίλων, με μια σύντομη στάση στην "μυθική" Ορλεάνη (Ιωάννα της Λορραίνης, κλπ),

και αφετηρία την πόλη Blois, κάναμε για πέντε ημέρες road trip στη βόρεια και κεντρική κοιλάδα του Λίγηρα, περιδιαβαίνοντας ασφαλείς επαρχιακούς δρόμους, απολαμβάνοντας όμορφη φθινοπωρινή φύση και αναζητώντας με απόλυτη αποτυχία εστιατόρια για μεσημεριανό φαγητό (τα πάντα στη γαλλική επαρχία είναι κλειστά μεταξύ περίπου 14.00 και 19.00).

Εδώ πρέπει να μνημονεύσω δύο ονόματα που υπήρξαν οι φίρμες στους τομείς της δημιουργίας των κάστρων (όσων τουλάχιστον επισκεφτήκαμε) και της κυριαρχίας έναντι αντιπάλων, τον Φραγκίσκο Α΄ και την Αικατερίνη των Μεδίκων. Της δεύτερης με εντυπωσίασαν τα υπνοδωμάτια και οι βιβλιοθήκες με τα μυστικά συρτάρια των δηλητηρίων, ειδική προσφορά για τους άτυχους, ανεξαρτήτως φύλου... 

To βασιλικό κάστρο στο Blois δεσπόζει στην ομώνυμη πόλη. Μπαίνοντας από την εξωτερική πύλη στην κεντρική αυλή βλέπεις τέσσερις διακριτές πτέρυγες χτισμένες σε διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ χαρακτηριστικά των περιόδων της μνημειώδους γαλλικής αρχιτεκτονικής από τον 13^ο έως τον 17^ο αιώνα.

Εντυπωσιακά τα πελώρια τζάκια, οι πορσελάνινες στόφες και παντού σκαντζόχοιροι και σαλαμάνδρες, το χαρακτηριστικό έμβλημα των βασιλικών δυναστειών της εποχής. 

Έντονη εδώ, η "παρουσία" της Αικατερίνης των Μεδίκων, το υπνοδωμάτιο και κυρίως το "βασίλειό"της, η βιβλιοθήκη με τα βάζα ιταλικής τεχνοτροπίας για τα φάρμακα, τα αρώματα και τα δηλητήρια. 

Το κάστρο Chambord έχει μια μεγαλειώδη όψη, ιδανική για αναμνηστικές φωτογραφίες. Εντυπωσιακή είναι η κεντρική ελικοειδής σκάλα. Δύο άνθρωποι ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες και ανεβαίνοντας βλέπονται στα κεφαλόσκαλα μέσα από αντικρυστά ανοίγματα. Η κατασκευή της (δύο σπείρες που συμπλέκονται δίνοντας αρχικά την εντύπωση ενιαίας κλίμακας) θεωρείται εξαιρετικά πρωτοποριακή για εκείνη την εποχή και αποδίδεται – χωρίς αποδείξεις όμως - στον Λεονάρντο Ντα Βίντσι.  

Μου άρεσε πολύ επίσης το μικρό εσωτερικό θέατρο όπου είχαν παιχτεί – έτσι διαβάσαμε – αρκετά έργα του Μολιέρου.  

Και βρισκόμαστε στο πανέμορφο κάστρο Chenonceaux. Εμείς και οι διάσημες "κυρίες" που το κατοίκησαν. Μήλο του έριδος υπήρξε ο Ερρίκος Β΄ και ανταγωνίστριες η ερωμένη Ντιάν ντε Πουατιέ και η γνωστή και μη εξαιρετέα Αικατερίνη των Μεδίκων, η νόμιμη σύζυγος. Ωραία τα ιστορεί το συνημμένο άρθρο στο ΒΗΜΑ, αξίζει μια ανάγνωση. Χτισμένο επάνω (στην κυριολεξία) σε παραπόταμο του Λίγηρα, με πτέρυγες, τοξωτές γέφυρες και υπέροχους κήπους, 

με εντυπωσιακές κουζίνες στο επίπεδο του νερού για να ξεφορτώνονται οι προμήθειες απευθείας από τις βάρκες ... και, φυσικά, με τις περίφημες ντουλάπες της Αικατερίνης και τα μυστικά συρτάρια... 

Λίγο πιο μακρυά το κάστρο Amboise. Χτισμένο σε λόφο, δεσπόζει στην κοιλάδα του Λίγηρα και διακρίνεται εύκολα από τον παραποτάμιο επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στην πολύ όμορφη ομώνυμη πόλη. Μέσα στο κάστρο που σήμερα είναι σχετικά άδειο από έπιπλα εντυπωσιακός είναι ο φαρδύς κατηφορικός διάδρομος που χρησίμευε για να ανεβοκατεβαίνουν τα άλογα! Κάπου στους κήπους βλέπεις τον τάφο του Λεονάρντο ντα Βίντσι και απολαμβάνεις τη μοναδική θέα προς την πόλη και τον ποταμό. 

Το τελευταίο κάστρο του ταξιδιού ήταν και το πιο γοητευτικό. Το κάστρο Ρινύ-Ουσέ στον ποταμό Indre. Λέγεται και κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης, επειδή σε μία από τις πολλές πτέρυγες ακολουθείς την εξέλιξη του γνωστού παραμυθιού με κούκλες που "παίζουν" τους ρόλους τους από αίθουσα σε αίθουσα. 

Το κάστρο σήμερα κατοικείται και τα έσοδα από την τουριστική αξιοποίηση των χώρων χρησιμεύουν στην συντήρηση του κτηρίου και των κήπων. Εκτός των άλλων, πολύ ενδιαφερουσες είναι οι συλλογές προσωπικών αντικειμένων της οικογένειας καθώς και χαρακτηριστικά ρούχα εποχής, φορεμένα σε κούκλες στους χώρους υποδοχής. 

Δείτε το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης και ονειρευτείτε!