Η Νίκαια και τα πέριξ...

 

Η ομορφιά της Νίκαιας συχνά υπερκαλύπτεται από την χλιδάτη εικόνα του γειτονικού Μονακό που εκτός από τα περιώνυμα πριγκιπικά ενδιατήματα και το διάσημο Καζίνο, τα πανάκριβα αυτοκίνητα και τις βιτρίνες των (απρόσιτων) οίκων μόδας έχει και πολλά άξια επίσκεψης σημεία, όπως τα δρομάκια της παλιάς πόλης στο λόφο και το Ωκεανογραφικό Μουσείο. 

  

Η Νίκαια όμως στα δικά μου μάτια είχε  μια ποιότητα διαφορετική. Αριστοκρατική με την καλή έννοια, του καλού γούστου και της φινέτσας. Τα νεοκλασικά άριστα διατηρημένα κτήρια όχι μόνο των λεωφόρων αλλά και των πιο μικρών δρόμων, τα ενδιαφέροντα Μουσεία (επισκεφτήκαμε τα Μουσεία Marc Chagall, Matisse και Massena), η εντυπωσιακή Ρωσική εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ο επιβλητικός καθεδρικός ναός της Santa Reparata και η παραλιακή promenade des Anglais με τα μεγαλειώδη ξενοδοχεία, ένα σύνολο μαγευτικό. 

Εδώ παρεμβάλλεται η (άχρηστη) πληροφορία της ανάρτησης: το πλέον οικονομικό δωμάτιο στο ξενοδοχείο Le Negresco τιμάται - Δεκέμβριος 2025 - 1500€. Για το ακριβότερο, ας μην κάνουμε αναφορά!

Όλα αυτά και πολλά περισσότερα σε συνδυασμό με το υπέροχο γαλάζιο της Μεσογείου, έκαναν την πόλη αυτή υπέροχη στα μάτια μου. 

Με αφετηρία τη Νίκαια και με πολύ οικονομικό εισιτήριο, μπορεί κάποιος να επισκεφτεί με το τραίνο (εξαιρετική συχνότητα δρομολογίων και αποφυγή αναζήτησης χώρων στάθμευσης και όσων γενικώς αγχώνουν έναν οδηγό σε ξένη χώρα (όρια ταχύτητας, χώροι στάθμευσης κλπ) το Μονακό και την Menton στα ανατολικά αγγίζοντας σχεδόν το σύνορο της Ιταλίας, αλλά και τις Κάννες και τις υπέροχρες μικρές πόλεις Antibes, Villefrance-sur-mer, Eze και Beaulieu-sur-mer προς τα δυτικά. 

Ο καιρός, πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου, ήταν ανέλπιστα καλός, οι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί μου θύμιζαν λίγο - με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως πχ στο Monte Carlo - παλιομοδίτικα έλατα σε πλατείες ελληνικών επαρχιακών πόλεων και η αίσθηση ότι ως μη ενεργή εκπαιδευτικός πλέον μπορώ να ταξιδεύω εκτός σχολικών διακοπών έκανε την εμπειρία μοναδική!